Varende Vaarkrant met Noorderzon

 

De Noorderzon is deze zomer weer ingeschakeld geweest voor de Varende Vaarkrant van De Telegraaf en heeft een flink aantal kilometers afgelegd. Van thuishaven Aalsmeer ging het richting Oranjesluizen met eerste stop in Spakenburg. De randstad heeft men hier achter zich, geen vliegtuigen meer laag over het hoofd zoals op de Nieuwe Meer, vrolijke terrasjes op de doorvaart door Amsterdam (dit jaar voor ‘t eerst kosteloos) en langzaam komt de hogere begroeiing rond het Veluwemeer. Oude Hanzestadjes als Harderwijk en Elburg zijn prachtige pleisterplaatsen en daarna met elke kilometer noordelijker wordt de begroeiing lager en de hemel weidser.

Via Kampen en het Ganzendiep wordt Meppel aangedaan voor de noodzakelijke jaarlijkse onderhoudsbeurt en dan gaat het door de Weerribben en Kalenberger Gracht richting Friesland. Vorig jaar hebben we Grouw en Eernewoude laten liggen en die schade wordt nu ingehaald. Grouw is een levendig plaatsje, een mooie ligplek wordt s’avonds verstoord door drie huurboten met Duitsers die alle naast de stuurstand over een volautomatische biertap beschikken, om half twee valt de laatste om maar om zeven uur is iedereen weer klaarwakker. Alle Achtung, denken we maar en zoeken ons heil de volgende avond diep in de Alde Feanen waar we alleen vogels en kikkers horen.

Onderweg treffen we vooral veel buitenlandse collega-watersporters en dat gaat ver. Engelsen die met een oude Super Van Craft zijn overgestoken, een Australisch echtpaar met Nederlandse wortels dat een aftands kruisertje heeft gekocht om vier maanden door Nederland te trekken, Oostenrijkers die uit Wenen zijn komen varen met hun Linssen om heel Nederland door te crossen, een stel Canadezen met een huurboot en Zwitsers met het laatste model nostalgia-boot. De tijden van alleen af en toe het Duitse vlaggetje in Friesland zijn duidelijk voorbij.

Eernewoude is het keerpunt (wat zijn de Alde Feanen toch een verschrikkelijk mooi natuurgebied) en dan gaat het verder langs de traditionele plaatsen Sloten, Heeg, Workum, Hindeloopen en Stavoren. Daar worden we even tegengehouden door een paar dagen veel te harde wind, het schuim slaat over de dijk maar we hebben mooie wandelingen. En dan kunnen we toch eindelijk het IJsselmeer op, de tijd voor de terugvaart dringt en we stomen door naar Volendam om via Durgerdam Aalsmeer weer te bereiken, met groet aan het opgeknapte ‘Paard van Marken’, toch altijd een mooi baken om te ronden. Dik 500 kilometer met het beste wat steeds wisselend Nederlands landschap  te bieden heeft en het gevoel veel mensen te hebben ontmoet van allerlei pluimage maar met één gemeenschappelijke en verbindende hobby, de watersport.