Con Amore’s tocht naar Maastricht 2013

De promotie voor “De
Willemsroute” wekt hoge verwachtingen. Reden waarom Gerry en Con Struycken
zich laten verleiden om met hun Con Amore de tocht van Den Bosch naar
Maastricht over de Zuid-Willemsvaart te varen.

De Zuid-Willemsvaart, gereed gekomen in 1826, loopt van Den Bosch naar
Maastricht.

Met de Willemsroute wordt de vaart van Wessem naar Maastricht bedoeld via het
kanaal Wessem-Nederweert en de Zuid-Willemsvaart. Weliswaar is dit een langere
route dan via het Julianakanaal, ruim77 km i.p.v. ruim 38 km, maar de vaart
over de Willemsroute, deels door België, kent ook voordelen. De
promotiecampagne biedt veel informatie over dit mooie deel van België. De
website www.dewillemsroute.eu, de app voor I-pad en Android en de informatie,
die op de sluizen wordt uitgereikt, bieden een schat aan gegevens.

Con Amore vaart de gehele Zuid-Willemsvaart van noord naar zuid, 123 km, van
Den Bosch naar Maastricht.

Rijkswaterstaat propageert “De
Willemsroute”

De Willemsroute
wordt door Rijkswaterstaat gepropageerd als alternatief voor het Julianakanaal
.

De twee sluizen in dit kanaal in Maasbracht en Born worden aangepast en ook de
bocht bij Elsloo wordt verruimd, opdat daar elkaar tegemoetkomende schepen
kunnen passeren.  In 2013 beginnen de baggerwerken om het kanaal te
verdiepen en mogelijk wordt de vaargeul verbreed. Met nog aanvullende
maatregelen zal het kanaal in 2018 geschikt zijn voor vaarklasse Vb- schepen.
Dat zijn schepen van 135 x 11,40 m of tweebaks duwstellen van 190 x 11,40 m.
Groot dus met laadvermogens tussen de 4.000 en 6.000 ton. ( nu is de CEMT
klasse van deze vaarweg nog Va, dat is voor een groot Rijnschip of een eenbaks
duwstel)

De drukke scheepvaart daar met de grote schepen en de verbouwing van het kanaal
om het geschikt te maken voor de categorie Vb-schepen vormen de reden tot het
aanbevelen van de Willemsroute.  Niet, dat er geen ruimte is voor onze
jachten hoor! Via de Willemsroute wordt de grote scheepvaart echter beter
gescheiden van ons ” kleintjes “.

Hoe kunnen we het kanaal nu zien?

Is het alleen de
weg van Den Bosch naar Maastricht, is het alleen de omleiding vanaf Wessem naar
Maastricht of is de route meer? Kunnen we er ook de kanalen door de Belgische
Kempen zoals naar Herentals  aan
toevoegen? De promotie wekt hoge verwachtingen, maar wordt dat ook waargemaakt?

De ervaringen

Na een mooie
tocht vanaf de thuishaven Aalsmeer over Gouda, IJsselmonde, Dordrecht, Woudrichem
en Heusden komt Con Amore aan in de haven van Wsv de Waterpoort in Den Bosch. De
haven ligt in de Dommel bij de kruising met de Dieze en het begin van de
Zuid-Willemsvaart. Heerlijk lig je daar, vijf minuten lopen van het historische
centrum met de gezelligheid en natuurlijk bezoeken we de basiliek van Sint
Jan.

 

Woensdag 3 juli
2013 varen we weg in zuidelijke richting. Het eerste stukje Zuid-Willemsvaart
in Den Bosch is verrekte smal. We liggen 200 meter voor sluis 0 (nul) als de
sluis open gaat en er drie lege schepen (Kempenaars) naar ons toe komen. Ze
doen het netjes hoor, vaklui, maar de drie meten alle zo’n 500 ton en dan lig
je niet lekker. Aanleggen is ter plaatse nauwelijks mogelijk. Sluis 0 is oud.
Behoorlijk verval van dik 2,5 m. Direct na sluis 0 zien we aan stuurboord nog
een aantal jachten liggen. Daarna is er in Veghel na 19 km een haven en in
Aarle-Rixtel is een passantenplaats. De haven van WSV Veghel ligt midden in de
plaats in de voormalige zwaaikom. Het toeleidingskanaal is ca. 900 m. lang. Bij
Veghel is ook een industriehaven waardoor er geregeld scheepvaart plaatsvindt.

Wij varen door naar Aarle-Rixtel en vinden daar een plekje langs de wal.

Het stuk kanaal is tot nu toe geen onaangenaam deel ondanks de drukke weg langs
het kanaal met behoudens sluis 0 moderne sluizen.

Afstand  Den Bosch tot Aarle-Rixtel is 33 km met 5 sluizen en we doen er
vijf uur en drie kwartier over.

Het kanaal wordt behoorlijk op de schop genomen; smalle stukken worden verbreed
en er komt een omleiding om Den Bosch heen. Bij Dongen komt de aansluiting op
het bestaande kanaal.

De sluizen worden vlot bediend. Con Amore vaart met 3 jachten van sluis tot
sluis en zit in het goede ritme. Dat wil zeggen, dat we niet lang hoeven te
wachten en dat we, behoudens tot sluis Schijndel geen beroepsvaart mee hebben.
De nieuwe sluizen lijken alle op elkaar. De verhaalkommen zitten geschat op een
meter of 13 uit elkaar en dan lukt het nog om voor en achter vast te maken.
Altijd beter dan alleen op de middenbolder en vooral in de opvaart als het
water de sluis binnenkolkt of wanneer er beroepsvaart voor ons ligt. De
schippers zetten weliswaar hun schroef stil, maar met uitvaren hebben ze die
toch echt nodig.

De ruimte in Aarlen-Rixtel is beperkt tot een kadelengte van ongeveer 220
meter. We liggen daar gratis in het oude tracé van de Zuid-Willemsvaart vlak voorbij
de kruising waar het Wilhelminakanaal met de Zuid-Willemsvaart samenkomen.
Vanaf dit punt is het kanaal omgeleid om Helmond heen en komt pas weer ten
zuiden van Helmond op het oorspronkelijke tracé. We doen boodschappen in
Aarle-Rixtel. Wel een stuk lopen, maar alle benodigde winkels zijn hier.

Donderdag 4 juli varen we ‘ s morgens om half negen weg. Een doorgaande route  naar Weert vandaag. Het kanaal is eerst breed
en wordt verderop smaller, nog steeds wel geschikt voor vergrote Kempenaars (
afm.  55 x 7,20m. en ca.650 ton).

Ook hier weer prima sluizen met een verval van rond de 3 meter. Bij Nederweert
is een passantenhaven, die helemaal leeg is. Daar is ook de aansluiting op het
kanaal Wessem-Nederweert, de vaarweg naar de Maas met in Panheel een sluis met
een verval van ca. 8 meter omlaag naar de Maas. Con Amore gaat hier stuurboord
uit en volgt de Zuid-Willemsvaart naar sluis 15. Eigenlijk komen we hier op de
Willemsroute. Sluis 15 is nog van het oorspronkelijke model uit de 19e
eeuw met een verval van 5 m. De sluismeester roept alle jachten op om aan de
stuurboordzijde aan te meren (noordzijde), omdat aan de andere kant het water
omhoogkolkt. Welnu 5 meter hoger en we varen naar Weert. Weert heeft een prima
passantenhaven voor schepen tot ca. 10 m. Boven die maat kan men voorbij de
stadsbrug aan een kade liggen. Con Amore wurmt zich ondanks de 10,90 m (foei)
in een box. Kosten 7 euro incl. water en stroom, eenheidstarief. Bravo voor de
gemeente Weert.

De passantenhaven
ligt direct aan het stadscentrum met uitstekende winkelvoorzieningen. We
sjouwen weer het een en ander aan boord.

Afstand Aarle-Rixtel naar Weert is 34 km met 5 sluizen en we hadden er vijf uur
en tien minuten voor nodig.

Stroom tegen, brughoogte en diesel.

Het gehele traject hebben we stroom tegen variërend van 1 tot ruim 1,5 km.

Dat houden we de hele vaart tot de sluis 19 in Maastricht. Is het veel? Nee,
maar op de vele vaaruren gaat het in zuidelijke (en dus ook in noordelijke
richting) richting wel tellen. De stroom kan te maken hebben met de
voorafgaande natte periode en de sluisschuttingen. Er werd druk gespuid.
Wellicht is er in droge periodes geen of minder stroom.

De maximale doorvaarthoogte
is voor het traject Den Bosch naar Maastricht beperkt tot 5 m. De weinige
beweegbare bruggen worden vlot bediend.  Enkele sluizen en bruggen zijn
nog bemenst, vele worden op afstand bediend door bijvoorbeeld de verkeerspost
Helmond. Direct na sluis 15 ligt een parlevinker (met scherpe prijzen) voor dieselolie
en water. Ook op weg naar de sluis Lozen, tussen sluis 16 en sluis 17 is er een
tankstation (met korting), dat zowel auto’s als schepen bedient.

België

Vrijdagmorgen 5
juli om 8 uur wurmt Con Amore zich uit haar box in Weert en gaat naar de kade
om water te tanken. Dat doen meer schepen, dus we maken ruimte en liggen om
8.45 uur te drijven voor de brug , die om 9 uur draait. Dobberen met 1,5 km
stroom tegen is wel ontspannen. Met 5 schepen gaan we naar sluis 16. Een apart
type met hefdeuren. Ik geef Gerry voor we uitvaren een paraplu….en krijg
applaus voor mijn liefdevolle daad (ik kruip lekker achter het roer in de hut
en heb nergens last van!). Hier verandert het landschap om ons heen; geen
drukke weg meer en we zien het glooiende fraai gestoffeerde landschap. Mooi.

De eerste sluis in België is Lozen; we kunnen er net met ons vijven in. De 
sluiswachter pikt met een haak de lijnen op en belegt ze op de wal. Rustig trekt
hij de schuiven (rinketten) omhoog, geen wilde toestanden. Vervolgens komen we
bij sluis Bocholt. Ook daar weer de sluiswachter met de haak en heftiger dan
voorheen stijgen we weer zo’n drie meter. Dan volgt de administratie. Voor
Vlaanderen is het vignet nodig. Voor 3 maanden kost dit € 40 maar ter promotie
voor de Willemsroute geldt een korting van 50 procent. Het ICP is een vereiste.

We liggen nu met
3 schepen in de sluis en dan nog kost registreren en afrekenen een hele tijd.
Enne…….uitvaren zonder eerst de enorme sticker op de bakboord zijruit
geplakt te hebben lukt niet. De sluiswachter doet pas de deuren open als ieder
braaf heeft geplakt.

We passeren al snel de aansluiting met het kanaal naar Herentals. En vervolgens
de passantenhaven van Bocholt; ziet er goed uit, maar we vinden het te vroeg om
nu al te stoppen. We dachten, ach een uurtje verderop is ook nog wel een mooi
plekje…..vergeet dat maar. Er zijn wat steigertjes, waar pakweg 3 boten
kunnen liggen en die liggen er dan ook. Ook is er bij Neeroeteren een eiland
met camping en haven, maar de armoe straalt ervan af. Con Amore doet een poging
maar loopt vast is de bagger. Verder dus maar weer. Elk steigertje is vol, maar
niet getreurd, Maastricht nadert.

Basale voorzieningen ontbreken

De Willemsroute
is dus een transportkanaal  in een aantrekkelijk landschap. Voor een
langer verblijf ontbreken eenvoudigweg de basale voorzieningen.

Het mooie fraai gestoffeerde
en veelal glooiende landschap is een genot om doorheen te varen. Opvallend zijn
de rode beukenrijen en de groene beukenrijen, die langs vrijwel het gehele
kanaal staan. Op enkele industriële stukjes na is het kanaal dus
landschappelijk mooi.

In Maasmechelen
vragen we of we langszij mogen komen. Een verbreding in het kanaal en er liggen
nogal wat jachten. Een Nederlandse mevrouw krijgt het over haar lippen om te
zeggen, dat haar man en zij geen boten naast zich dulden. Ach ja, het zal je
toch gebeuren, dat je dubbel komt te liggen.

Enfin verder gevaren, we zijn inmiddels 6 uur onderweg. Dan zien we de
aanlegplaats van het stadje Rekem. Ruimte voor zeker 6 schepen en er ligt er
maar 1. De toegestane verblijfstijd is 24 uren en op zondag mag je er niet
liggen i.v.m. de rondvaartboot. De borden moeten we wel even bestuderen,
voordat we ze begrijpen. Mooi stadje is Rekem met de renaissance kasteel van de
graven D’Aspremont-Lynden, gezellige terrassen en rustige pleinen. We bekijken,
nee beleven alles met veel plezier, genieten. Even een broodje en gebak gekocht
en daarbij direct de benen zo’n kilometer gestrekt. We liggen er mooi in een
breder stuk van de Zuid-Willemsvaart. De schepen, die hier langs komen, mogen 1350
ton meten. De schippers gaan allen van het gas als ze langskomen. Klasse en
vaklui.

Afstand van Weert naar Rekum is 48,2 km met 3 sluizen en we voeren er zeven uur
over.

Zaterdagochtend ben ik om half zeven op; doodstil behoudens de herrieschoppende
vogeltjes, opkomende zon, witte wieven over het water en Con Amore kleddernat.
Heerlijk om niet direct te gaan poetsen, maar van de oorverdovende stilte te
genieten.

Op naar het eindpunt

Om ongeveer half
tien vertrekken we deze zaterdagmorgen naar Maastricht, pakweg 9 km naar het
Bassin. Samen met Tatiana uit Schiedam, waarmee we toevalligerwijs al 3 dagen
opvaren, gaan we op pad naar sluis 19. Hogere schepen boven de 3,30 m. gaan
door de Bosscherveldsluis en varen dan via een klein stukje Maas stroomopwaarts
om via sluis 20 in het Bassin te komen. De hoogte van de vaste brug over sluis
20 is 3,70 m. boven kanaalpeil. Wij willen echter de hele beker leegdrinken en
komen via niet-Nederlands aandoend vaarwater in een stukje kanaal naar de
sluis. Veel waterplanten in dat stukje en woonschepen en stroom.  Met 4 km
op het log ligt Con Amore stil. Vlak voor sluis 19 aangelegd aan een
tjalk/woonark. Vijftig meter voor de sluis is aan bakboord een spuisluis, die
vol open staat. We liggen behoorlijk te rijen, maar alternatief is er niet.
Omkeren kan ter plekke niet in dit smalle vaarwater met de stroomversnelling.
Dus bellen naar de sluiswachter, die volgens de gegevens om 11 uur zal draaien.
De sluiswachter is ook havenmeester, die ook de sluis 20 bedient. Sluis 20 is
de verbinding vanaf het Bassin in Maastricht naar de Maas. Vandaag is Nannie de
havenmeester/ sluiswachter. En alles op handkracht.  Dat is hard werken en
dat bij dit mooie warme weer. Complimenten!

Na de sluis
kronkelen we langs de oude vesting en gaan onder de laatste brug  met een
doorvaarthoogte van 3,30 m het Bassin in. Mooie haven met goede atmosfeer en
echt het gevoel, dat je er welkom bent.

Afstand Rekem naar het Bassin in Maastricht is 9 km met 1 sluis en we voeren er
twee uur over.

Wat is Maastricht toch een gezellige stad. We beleven zwoele zomeravonden in de
stad met alle terrassen stampend vol, elk kroegje is bezet en in de kuip
genieten we van een laatste drankje. Op zondag fietsen we naar het zuiden en kijken
op de sluis in Ternaaien met een verval van ca.16 m. Daar komt een nieuwe grote
sluis bij. Alles in het kader om de vaarweg naar Luik geschikt te maken voor de
grotere schepen. We fietsen daarna terug langs het Albertkanaal en de Jeker.
Dit is echt buitenland en met dit warme weer een hele mooie fietstocht.

 

Terugweg over het Julianakanaal

Maandag 8 juli verlaten we het Bassin via sluis 20 en gaan ongeveer 3 m
omhoog naar de Maas. We passen er als vierde schip nog net in en de
havenmeesters laten de sluis rustig vollopen.

Wij hebben de weg terug naar het noorden gevaren over het Julianakanaal. Con
Amore is daarna de Maas opgevaren naar Stevensweert. Vanuit de mooie haven van
Watersportvereniging Stevensweert  hebben
we de omgeving verkend en kwamen we al fietsend in de mooie omgeving van de
Willemsroute terecht.

Tegenover Maasbracht ligt het toegangskanaal naar sluis Panheel, het begin van
de Willemsroute naar Maastricht.

Afstand Maastricht naar Maasbracht, km rai 68 is 38,4 km met 3 sluizen en we
deden er vijf uur over. (sluis 20, sluis Born en sluis Maasbracht)

Het Julianakanaal met een vaartijd van bijna 5 uren incl. twee sluizen met een
verval van rond 11,5 m per sluis en drijvende bolders beviel ons goed. Het
landschap is niet zo mooi als rond de Zuid-Willemsvaart in België, maar ook
niet onaangenaam. Wel is dit een kanaal om in één keer af te leggen. Bij sluis
Born werden we per marifoon al van veraf verwelkomd met de mededeling, dat de
linker sluis voor de “recreatie” openstaat. Bij de sluis in Maasbracht
sluiten we achter aan bij een vrachtschip, waarna de deuren dichtgaan en we
11,50 m. afdalen. Direct na de sluis bunkeren we 120 liter diesel voor een
scherpe prijs.

 

Overweging

Het verschil in afstand , 38,4 km tegen 77,6 km is wel erg groot. De aanleg van
veel ligplaatsen met daarbij bij voorkeur nutsvoorzieningen kan de Willemsroute
aantrekkelijk maken. Het is nu slechts een mooie route van À naar B. Nu kost
een vaarvignet voor Vlaanderen voor 3 maanden € 20 i.p.v. van € 40, maar hoe
lang is dat nog.  Het I.C.P. kost overigens ook nog € 18,75 voor ANWB
leden en € 25,50 voor niet-leden.

 

Aanbeveling

Ik sluit af met
de aanbeveling om veel meer ligplaatsen te maken en daarmee de mooie vaarroute
ook goed te kunnen exploiteren als toeristische route. Dit geldt met name voor
het prachtige stuk door Belgisch Limburg.

Op die manier krijgt het kanaal
toeristische kwaliteit

 

 

  • You activated the 2nd sidebar. Add widgets here from the Dashboard to remove this message